نبض بندگی...

یک الف بعد هم سه تا نقطه؛

مکّه منتظر کسی است تا با آمدنش واژه های پلاسیده جهل به فراموشی سپرده شوند

محّمد(ص) می آید تا زمین از خدا، از مهربانی، از عشق خالی نباشد و خدا از تبار او

ستاره هایش را یکی یکی در آسمان می چیند تا نبض بندگی در رگهایشان جاری باشد.

تبسمی از ربیع بر گونه های روزگار گل انداخته و برتمام ثانیه های این بهار نخست.

ما چشم هایمان را به نور تو بسته ایم، مکّه این بار منتظر کسی است تا پرده از روی

 بت های جاهلیت دوران بردارد...